ayaqlamaq

f.
1. Tapdalamaq, tapdalayıb əzmək, ayaqları altında əzmək, ayağı ilə məhv etmək, xarab etmək. Əkini ayaqlamaq. Güllüyü ayaqlamaq. Otu ayaqlamaq. // Məc. mənada. Avropanı ayaqlayıb gələn düşmən hələ bu cür inadlı müqavimətə rast gəlməmişdi. Ə. Ə.. // Ayaqla basmaq, sıxmaq, əzmək. Palçığı ayaqlamaq. Torpağı ayaqlamaq. // Ayaqla vurmaq, əzişdirmək, ayaqları altına salıb döymək. <Hacı Mədinə:> Səni bu küçədə yıxıb o qədər ayaqlaram ki, beynin torpağa qarışar. C. M..
2. Gəzmək, dolaşmaq. Bütün şəhəri ayaqladım.
3. məc. Saymamaq, tapdalamaq, pozmaq. Mən deyirəm: «Qoy var olsun sinəmdəki el ürəyi; Mərd oğullar ayaqlamaz and içdiyi duz-çörəyi». S. V.. Əkbər istədi işi, aclığı və hətta canından əziz tutduğu sevgilisini belə ayaqlayıb keçsin. . M. C..
4. məc. Sıxmaq, təzyiq altına almaq, mənəvi əzab vermək. Fəsli-bahar gəldi, könül, künci-bağ tut; Möhnət səni ayaqladı, bir dəm ayaq tut. Q. Z..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • ayaqlama — «Ayaqlamaq»dan f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çığnamax — (Gəncə, Goranboy, Qazax, Şəmkir, Tovuz, Zaqatala) tapdalamaq, ayaqlamaq. – Sarı toprax gətirif içinə bir az keçi qılı da qatıf çığnıyıllar, soηra təndir qayrıllar (Goranboy); – Taxılı təmiz çığnayıflar (Gəncə); – Keçəni, yunu palaza püküf… …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • basmaq — f. 1. Üstdən sıxmaq, təzyiq etmək, ağırlıq vermək. Qar basıb, ağacın budağını yatırdı. – Nəriman . . bu adamın əllərini tutdu, dizi ilə boğazını basdı. . M. C.. // Sıxışdırmaq, itələmək. Seyid Əhməd Seyid Səmədi görən tək camaatı basa basa z. ona …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çığnamaq — 1. f. Qarğını ortasından yarmaq. 2. f. Ayaqlamaq, tapdalamaq …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • döyənək — 1. is. Çox sürtülməkdən, toxunmaqdan, bir şeyə dəyməkdən, yaxud döyülməkdən dəridə əmələ gələn sərtlik, qalınlıq; qabar. Əlləri döyənəkdir. İri ayaqqabı ayaqlarda qabar və döyənək əmələ gəlməsinə səbəb olur. – İllərlə isti küləklərin, qara… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • od — is. 1. Yanan bir şeydən çıxan qazlar; atəş. Odu söndürmək. Odda yanmaq. Odda qızdırmaq. Kömür odu. // məc. Obrazlı təşbehlərdə şiddətli hissiyyatın, ehtirasın, coşqunluğun, ruh yüksəkliyinin rəmzi kimi işlənir. Qəlbi od dənizi, gözüdür Bakı;… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • tapdalamaq — f. 1. Ayaqlamaq, ayağı ilə basdalamaq. Müəllim ayağı ilə qarı tapdalayıb Telli üçün yol açırdı. S. H.. İnəklər bütün sahəni tapdalaya bilərdi. Ə. Vəl.. // Ayağı ilə basıb əzmək. Bu zaman Xasay pencəyini ayaqları altına salıb tapdalamağa, alovu… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.